Lista zawodów

(opisy zawodów zaczerpnięte z wikipedia.org)

Znajdź swój zawód, sprawdź który najbardziej Ci odpowiada

Najlepsze kosmetyki dla pięknej Ciebie!

Kaletnik

Kaletnik

Rzemieślnik wykonujący skórzane: torby, paski, portfele, portmonetki, kalety itp. Cech kaletników jest wymieniany jako jeden z ponad sześćdziesięciu cechów obecnych w Poznaniu w XVI w.

Kaletnik zajmuje się wytwarzaniem, konserwowaniem i naprawą przedmiotów użytkowych, wykonanych ze skóry naturalnej, skóry sztucznej, czy tkanin, ze szczególnym uwzględnieniem elementów garderoby; pasków, torebek, toreb podróżnych, portfeli i tak dalej. Praca kaletnika rozpoczyna się od analizy nadesłanego projektu i przełożenia go na szkic techniczny, a następnie szablon, wykonany z tektury lub tworzywa sztucznego. Kolejnym etapem jest wycięcie wzoru ze skóry lub innego materiału na podstawie wcześniej przygotowanego szablonu. Uzyskane w ten sposób fragmenty kaletnik łączy, zwężając uprzednie ich krawędzie lub wytłaczając w nich wzory, wcześniej ustalone w projekcie.

Programista CNC

Programista CNC

Programy i sterowniki CNC nadzorują pracę maszyny, komunikując się przy tym z operatorem (użytkownikiem) za pośrednictwem interfejsu użytkownika. Interfejs ten, we współczesnych wykonaniach najczęściej graficzny, pozwala na wczytywanie, edycję i wykonywanie programów obróbki (G code), wprowadzanie informacji korekcyjnych narzędzi, przesuwanie układu współrzędnych (tzw. bazowanie osi), zmianę parametrów obróbki oraz śledzenie postępów programu.

Technologia NC spowodowała niesamowitą rewolucję w przemyśle wytwórczym. Prawie każda firma z branży wyposażona jest w obrabiarki czy centra obróbkowe sterowane numerycznie.

W ostatnich latach spadek cen sprzętu komputerowego oraz dostępność tanich komponentów mechanicznych spowodowały wzrost zainteresowania technikami CNC wśród mikroprzedsiębiorstw oraz hobbystów. Powstają w ten sposób liczne obrabiarki oraz drukarki 3D (RepRap, MakerBot).

Dekorator wnętrz

Dekorator wnętrz

Specjalista w dziedzinie kształtowania wnętrz architektonicznych, który zajmuje się wystrojem i wyposażeniem ruchomym z uwzględnieniem funkcji pomieszczenia. Kształcenie architektów w tej dziedzinie prowadzą w Polsce Wyższe Szkoły Sztuk Plastycznych, oraz Akademie Sztuk Pięknych oraz politechniki.

Dekorator wnętrz pracuje na zlecenie klientów, którymi są firmy, przedsiębiorstwa, sklepy, magazyny, a także osoby prywatne, która pragną dostosować wnętrze danego pomieszczenia do określonej funkcji, sprawić, aby było ono wygodne i przytulne.

Praca dekoratora wnętrz jest wieloetapowa. Pierwszym krokiem jest zapoznanie się z daną przestrzenią, poznanie preferencji klienta, a następnie opracowanie własnego projektu. Dekorator wnętrz opracowuje wstępny projekt, a następnie po zatwierdzeniu przez klienta przystępuje do jego realizacji. W swojej pracy współpracuje z ekipą świetnych fachowców, którzy pomagają mu nadać danemu wnętrzu magiczny charakter.

Wojskowy: kapral

Wojskowy: kapral

Osoba pełniąca służbę w siłach zbrojnych danego państwa i zobowiązana do obrony jego granic. Żołnierzem jest również osoba wykonująca zadania bojowe poza granicami własnego kraju, zarówno wówczas, gdy kraj ten jest agresorem, jak i w przypadku uczestniczenia sił zbrojnych danego kraju w misjach pokojowych lub siłach szybkiego reagowania w sytuacjach zmuszających społeczność międzynarodową do natychmiastowego zbrojnego współdziałania (operacje reagowania kryzysowego).

Żołnierz jest podstawową jednostką w wojsku, formacji zbrojnej powołanej przez organizm społeczno-polityczny dla obrony własnego terytorium przed najazdem, utrzymania (w szczególnych sytuacjach) w porządku w kraju lub dokonywania podbojów.

Kapral (od włoskiego caporale – dowódca) w Wojsku Polskim najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerów młodszych. Niższym stopniem jest starszy szeregowy, a wyższym starszy kapral.

Muzyk

Muzyk

Muzyk to osoba zajmująca się wykonywaniem (instrumentalista, wokalista, dyrygent) lub tworzeniem (kompozytor, producent muzyczny, aranżer) muzyki. Muzyk do swej pracy wykorzystuje m.in. instrumenty muzyczne, głos ludzki, głosy zwierząt, inne efekty akustyczne (np. uderzanie młotem w kowadło) czy też technologie komputerowe.

Określenie muzyk odnosi się zarówno do osób posiadających wykształcenie muzyczne, jak i muzyków-amatorów.

Z wykonywaniem zawodu wiążą się zagrożenia związane z nadmiernym obciążaniem wybranych układów i organów organizmu: np. przewlekłe choroby narządu głosu, choroby kręgosłupa (m.in. u skrzypków czy pianistów). U muzyków grających na instrumentach dętych częstą dolegliwością jest rozedma płuc. Czynnikiem uciążliwym w pracy jest − ze względu na jej charakter − hałas.

Dziennikarz

Dziennikarz

Osoba zajmująca się przygotowywaniem i prezentowaniem materiałów w środkach masowego przekazu.

Pierwotnie termin ten oznaczał osobę piszącą teksty w gazetach, wraz z rozwojem środków masowego przekazu objął także osoby zajmujące się przygotowywaniem materiałów w radiu, telewizji i Internecie.

Inaczej: felietonista, reporter, korespondent.

Słowo dziennikarz przez osoby niezwiązane z branżą jest używane zamiennie z redaktor. Jednak w wielu redakcjach istnieje ścisłe rozgraniczenie tych dwóch funkcji. Dziennikarz to często osoba, która tylko pisze teksty. Redaktor dodatkowo je redaguje, a także podejmuje decyzje o ich ukazaniu się (redaktor działu, programu, rubryki). Także w ustawie Prawo prasowe (1984) pojęcia dziennikarza i redaktora zdefiniowane są odrębnie.

Dziennikarze nie zawsze są związani z jedną redakcją. Nie ma prawnego zakazu bycia dziennikarzem jednocześnie kilku gazet lub czasopism. Zakaz taki może wynikać jednak z umowy o zakazie konkurencji, która może stanowić element umowy o pracę, lub stanowić odrębną umowę. Dziennikarze mogą faktycznie współpracować z jedną lub więcej redakcjami jako „wolni strzelcy” (od ang. freelancer). Freelancerzy nie są objęci wprost definicją polskiego Prawa prasowego. W związku z faktem, że wolnymi strzelcami są niekiedy znani i rozpoznawalni przedstawiciele zawodu, obowiązujący stan prawny spotyka się z krytyką.

Kucharz

Kucharz

Osoba, która przyrządza zgodnie z zasadami sztuki kulinarnej potrawy w zakładach gastronomicznych, najczęściej według zamówienia przyjętego przez kelnera.

Fizyk jądrowy

Fizyk jądrowy

Fizyka jądrowa to dział fizyki zajmujący się badaniem budowy i przemian jądra atomowego. Zajmuje się badaniami doświadczalnymi, teoretycznymi oraz zastosowaniem techniki jądrowej.

Najbardziej powszechnie znane zastosowania fizyki jądrowej to energetyka i broń jądrowa, jednak w wyniku prowadzonych badań powstały inne zastosowania tej dziedziny. Przykłady: medycyna – obrazowanie rezonansu magnetycznego, inżynieria materiałowa – implantowanie jonowe czy archeologia – datowanie na podstawie zawartości atomów radioaktywnych izotopów węgla.

Z fizyki jądrowej wyodrębniła się osobna dziedzina – fizyka cząstek elementarnych.

Ciężkie jądro może składać się z setek nukleonów, co oznacza, że z pewnym przybliżeniem może być ono traktowane zgodnie z zasadami mechaniki klasycznej, zamiast mechaniki kwantowej. W rezultacie powstał Model kroplowy, w którym energia jądra powstaje częściowo z napięcia powierzchniowego a częściowo w wyniku odpychania się protonów. Model kroplowy umożliwia odwzorowania wielu cech jąder atomowych, wliczając to ogólny trend energii wiązania z uwzględnieniem liczby masowej oraz zjawiska rozszczepienia jądra atomowego.

Efekty mechaniki kwantowej mogą być natomiast opisane przy użyciu modelu powłokowego, stworzonego w większości przez Marię Göppert-Mayer. Jądra posiadające pewną liczbę neutronów i protonów (liczbę magiczną – 2, 8, 20, 50, 82, 126, ...) są zawsze stabilne, ponieważ ich powłoki są wypełnione.

Większość bieżących badań w ramach fizyki jądrowej skupia się na zachowaniu jąder w ekstremalnych warunkach, takich jak bardzo wysoki spin lub energia wzbudzenia. Jądra nie występujące w warunkach naturalnych mogą powstać w wyniku sztucznie wywołanej fuzji lub w strumieniu jonów z akceleratora. Strumienie o bardzo wysokiej energii mogą być użyte do stworzenia jąder w bardzo wysokich temperaturach, i są pewne przesłanki, że w wyniku eksperymentów doszło do przemiany fazowej z normalnej materii do nowego stanu – plazmy kwarkowo-gluonowej.

Polityk: przywódca partii

Polityk: przywódca partii

Partia polityczna to dobrowolna organizacja społeczna o określonym programie politycznym, mająca na celu jego realizację poprzez zdobycie i sprawowanie władzy lub wywieranie na nią wpływu.

Partie polityczne są organizacjami o charakterze członkowskim (są korporacjami) i dlatego są zaliczane do organizacji społecznych, podobnie jak stowarzyszenia, czy związki zawodowe. Jednak partii politycznych nie zalicza się na ogół do organizacji pozarządowych, do których z kolei należą przede wszystkim stowarzyszenia i fundacje. Powodem niewłączania partii politycznych do organizacji pozarządowych jest zbyt bezpośrednie powiązanie tych pierwszych z władzą publiczną: partie są często wręcz organizacjami „rządowymi” (ang. governmental organisations) albo zamierzają takimi zostać.

Współcześnie partie są dobrowolnymi organizacjami zrzeszającymi obywateli świadomych wspólnoty swych interesów i poglądów i skłonnych do zdyscyplinowanego zabiegania o ich realizację przez zdobywanie i sprawowanie władzy państwowej.

Prezydent

Prezydent

Najwyższy urząd w państwie będącym republiką[1], zazwyczaj jednoznaczny z pełnieniem funkcji jednoosobowej głowy państwa. Wyjątki od tej zasady poniżej. W systemie prezydenckim prezydent jest również szefem rządu (np. w USA). Małżonką prezydenta jest pierwsza dama.

Urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej istnieje nieprzerwanie od 1922 roku, kiedy to urząd Prezydenta II Rzeczypospolitej zastąpił urząd Naczelnika Państwa Republiki Polskiej (powołany w 1918 w miejsce rozwiązanej wtedy Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego). Po 1939 roku jego depozytariuszami byli prezydenci Polski na Uchodźstwie w Paryżu, Angers i Londynie.

Prezydent Rzeczypospolitej jest wybierany w wyborach powszechnych na pięcioletnią kadencję i może być ponownie wybrany tylko raz. Bierne prawo wyborcze przysługuje wszystkim obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej, którzy ukończyli 35 lat, nie są pozbawieni praw wyborczych do Sejmu i zbiorą przynajmniej 100 tysięcy podpisów osób popierających ich kandydaturę.

Zgodnie z art. 130 Konstytucji Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd po złożeniu przysięgi przed Zgromadzeniem Narodowym. Złożenie przysięgi przez nowo wybranego prezydenta odbywa się w ostatnim dniu urzędowania ustępującego prezydenta, a jeżeli został on wybrany w wyborach przedterminowych – w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw uchwały Sądu Najwyższego o stwierdzeniu ważności wyborów (art. 291 ust. 1 i 3 Kodeksu wyborczego). Odmowa złożenia przysięgi powoduje tymczasowe przejęcie obowiązków prezydenta przez Marszałka Sejmu do czasu wyboru nowego prezydenta.

Wojskowy: generał

Wojskowy: generał

Generał to wysoki stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu stopień generała jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa zachował się jedynie w Szwajcarii.

Stopień ten, wprowadzony do obiegu w XVI wieku we Francji, występuje w podobnym brzmieniu w większości armii świata. Później generał stał się zwykłym stopniem wojskowym, podzielono go też na kilka – cztery do pięciu stopni. W części państw poszczególne stopnie generalskie są najwyższymi stopniami wojskowymi, w części wyższym stopniem jest jeszcze marszałek, zwany w niektórych państwach feldmarszałkiem czyli marszałkiem polowym lub polnym. Oprócz wojsk lądowych, stopień generała został w większości państw przejęty przez lotnictwo (wyjątek w tym zakresie stanowi Wielka Brytania), natomiast odpowiednikiem generała w marynarce wojennej jest admirał. Termin "generał" używany jest zarówno jako nazwa konkretnego stopnia generała, jak i jako ogólne określenie stopni generalskich.

W dzisiejszych SZ RP istnieją cztery stopnie generalskie: w Wojskach Lądowych, Wojskach Specjalnych i Siłach Powietrznych, przeznaczone dla najwyższych dowódców z tych korpusów osobowych.

Policjant

Policjant

Policja to umundurowana i uzbrojona formacja przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego

Do jej głównych zadań należy pilnowanie przestrzegania prawa i ściganie przestępców, jak również zapewnienie ochrony i pomocy w sytuacjach kryzysowych zarówno wobec ludzi, jak i mienia. Jeżeli jest to konieczne, policja nadzoruje na poziomie operacyjnym także wszelkie służby ratownicze.

Policja jest fundamentem stabilnego i bezpiecznego państwa, jednak czasami bywa również skutecznym narzędziem w rękach władzy, stosowanym do narzucania społeczeństwu swej woli i tłumienia protestów.

Utrzymywanie policji może być zastrzeżone wyłącznie dla państwa, jak obecnie w Polsce, może jednak należeć również do jednostek samorządu terytorialnego, jak w Wielkiej Brytanii i w USA.

Cukiernik

Cukiernik

Inaczej ciastkarz to osoba, która wykonuje czynności związane z wypiekiem ciast i ciastek.

Absolwenci z przygotowaniem w tym zawodzie są najczęściej zatrudniani w zakładach cukierniczych lub podejmują własną działalność gospodarczą.

Ratownik medyczny

Ratownik medyczny

Osoba wykonująca zawód medyczny, uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakładach opieki zdrowotnej, w szczególności do udzielania świadczeń zdrowotnych w sytuacji bezpośredniego, nagłego stanu zagrożenia życia lub zdrowia. Ratownik medyczny podczas udzielania pomocy korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszowi publicznemu (sam jednak nie jest funkcjonariuszem publicznym).

Obecnie w Polsce tytuł zawodowy ratownika medycznego uzyskuje się po ukończeniu 3-letnich studiów. Do 2015 r. tytuł ratownika medycznego można było uzyskać również po ukończeniu 2-letniej szkoły policealnej. Po ukończeniu wyższych studiów zawodowych uzyskuje się tytuł zawodowy licencjata na kierunku/specjalności ratownictwo medyczne. Zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności istnieje w Polsce zawód „ratownik medyczny”, jednak ze względu na brak systemu państwowych egzaminów specjalizacyjnych dla ratowników w praktyce nie można zostać „ratownikiem medycznym specjalistą”. Absolwenci obydwu ścieżek kształcenia wykonują, w myśl ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym z dnia 8 września 2006 roku, zawód ratownika medycznego.

Niektórzy pracujący w zawodzie posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych lub są w trakcie kształcenia. Ratownicy medyczni pracują zwłaszcza w zespołach wyjazdowych ratownictwa medycznego (P – podstawowy, S – specjalistyczny), szpitalnych oddziałach ratunkowych (SOR), jednostkach GOPR, WOPR, prowadzą szkolenia z zakresu pierwszej pomocy.

Pilot samolotu pasażerskiego

Pilot samolotu pasażerskiego

Pilotaż to kierowanie i manewrowanie samolotami (poprawnie: statkami powietrznymi.)

W wypadku statków powietrznych rozróżnia się (umownie): 1. pilotaż podstawowy – obejmujący podstawowe fazy lotu: start, wznoszenie, lot po prostej, skręty i lądowanie, 2. pilotaż średni, 3. pilotaż wyższy – akrobacja lotnicza, loty IFR.

Pilotaż dzieli się również na indywidualny i grupowy.

W wypadku statków kosmicznych załogowych pilotaż polega na ścisłej współpracy pilota, pokładowych urządzeń sterujących i naziemnych stacji kierowania lotem.

Programista

Programista

Programista (gw. „deweloper”/„developer”, „koder”; czasem: inżynier oprogramowania) to osoba, która tworzy programy komputerowe w pewnym języku programowania. Termin ten może odnosić się także do specjalisty w jednej dziedzinie programowania. Większość programistów[potrzebny przypis] zna co najmniej kilka języków programowania (np. C, C++, Java, python), lecz specjalizuje się tylko w wybranych z nich. Nazwa głównego języka jest często dodawana do nazwy stanowiska, np. programista C++, aby podkreślić specjalizację.

Mianem programistów określa się czasami projektantów oprogramowania, inżynierów oprogramowania czy analityków systemów. Jest to jednak pewne uproszczenie, ponieważ zawody te wymagają wielu innych umiejętności, oprócz samego programowania. O ile podział ten jest dobrze zarysowany za granicą, w Polsce panuje większa swoboda w wyborze nazw zawodu.

Międzynarodowy Dzień Programisty jest obchodzony 13 września, a w roku przestępnym 12 września.

Dekarz

Dekarz

Rzemieślnik, zajmujący się pokrywaniem i naprawianiem dachów materiałami dekarskimi tj.: dachówkami, blachodachówkami, kamieniem np. łupkiem naturalnym lub strzechą.

Dekarz jako zawód wyodrębnił się w dwóch ostatnich dziesięcioleciach XIX wieku. Cieśla po wywieszeniu wiechy i poczęstunku u gospodarza pozostawiał dalszą część pracy dekarzowi. Nazwa pochodzi najprawdopodobniej od deku – formy pokrycia dachowego z targanej słomy, przyciśniętej młodymi drzewkami i ciężkimi gałęziami. Z tej nazwy wywodzi się słowo dekować, czyli układać dach. Wcześniej zadaniami dekarza zajmował się cieśla.

Nazwa zawodu pochodzi z niemieckiego Decker (osoba pokrywająca).

Lekarz: pediatra

Lekarz: pediatra

Lekarz specjalista w zakresie pediatrii, nauki o chorobach występujących wśród dzieci i metodach ich leczenia. W ramach dalszego rozwoju zawodowego lekarza pediatry, dostępne są podspecjalizacje (lub specjalności szczegółowe), np. nefrologia dziecięca, endokrynologia dziecięca, onkologia dziecięca, hematologia dziecięca itp.

Pediatria to dziedzina medycyny zajmująca się chorobami dziecięcymi, opieką nad dziećmi oraz ich rozwojem. Za ojca pediatrii uznaje się Abrahama Jacobiego.

Ogrodnik

Ogrodnik

Ogrodnictwo (hortologia) to wyspecjalizowany dział nauk rolniczych, traktujący o hodowli i uprawie roślin sadowniczych, warzywnych i ozdobnych oraz projektowaniu, urządzaniu i pielęgnowaniu terenów zieleni, czyli architekturze krajobrazu, zwykle charakteryzujący się dużym nakładem środków produkcji, energii, budynków, kosztów, a co za tym idzie – dużą wydajnością. Ogrodnictwo jest jedną z dyscyplin naukowych w obrębie dziedziny naukowej – nauki rolnicze. W Polsce jest pięć uczelni wyższych, na których są wydziały ogrodnicze oraz kilka innych (zarówno publicznych jak i niepublicznych) na których prowadzone są studia na kierunku ogrodnictwo. Wydziały ogrodnicze są na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie, Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu, Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie, Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i na Uniwersytecie Warmińsko–Mazurskim w Olsztynie.

Mniej więcej od końca XIX wieku zauważyć można tendencję do zwiększania się popytu na wszelakie produkty pochodzące z gospodarstw ogrodniczych, dzięki czemu następuje stopniowa specjalizacja upraw oraz ich intensyfikacja a produkcja ogrodnicza zaczyna nabierać charakteru wielkotowarowego i silnie uzależnia się od rynków zbytu – np. dużych miast. Z ogrodnictwa wyłaniają się nowe, samodzielne działy: sadownictwo, warzywnictwo, kwiaciarstwo, szkółkarstwo.

Na terenach wielu państw można obecnie spotkać regiony specjalizujące się w określonym typie produkcji: warzywniczym, kwiaciarskim, czy sadowniczym, których celem jest, oprócz wprowadzania warzyw, owoców i kwiatów na rynki wewnętrzne, także ich produkcja na eksport.

Kierowca zawodowy

Kierowca zawodowy

Osoba, która zawodowo zajmuje miejsce kierującego pojazdem silnikowym określonym jako auto.

Kierowców, którzy pobierają pensje kierując autami przewożącymi ważne osoby określa się szoferami. Słowo szofer wywodzi się od francuskiego terminu chauffeur (pol. palacz), ponieważ pierwsze pojazdy (w tym ich kolejowe i morskie odpowiedniki, tj. parowce, parostatki itp.) napędzane były silnikami parowymi wymagającymi obsługi palacza. W węższym znaczeniu szoferem można określić kierowcę zatrudnionego do prowadzenia samochodów luksusowych (duże sedany lub limuzyny). Szofer może być zaliczany do tzw. służby domowej.

Miejsce kierującego w autobusach zajmuje kierowca autobusu. Na dłuższych trasach w autobusie musi być minimum 2 kierowców zawodowych, którzy zmieniają się cyklicznie. Jest to spowodowane troską o bezpieczeństwo pasażerów.

Mechanik samochodowy

Mechanik samochodowy

Mechanik pojazdów samochodowych musi posiadać dogłębną znajomość budowy i zasady działania wszystkich zespołów i układów pojazdu. Ważną cechą w tym zawodzie jest zdolność koncentracji uwagi, która pozwala na znalezienie usterki, a także spostrzegawczość i zdolność logicznego myślenia.

Poza tym, osoba taka powinna cechować się cierpliwością i dokładnością. Od mechanika, któremu oddajemy do naprawy swój samochód oczekujemy również profesjonalizmu.

Dobry mechanik pojazdów samochodowych i technik pojazdów samochodowych nadal ma duże szanse na zatrudnienie.

Kuśnierz

Kuśnierz

Początki kuśnierstwa trudno określić, jego pierwotne formy istniały już w zamierzchłych czasach, gdy ludzie zaczęli ubierać się w skóry zwierząt. Garbowanie, wyprawianie skór i szycie było działem wspólnoty, nieprzypisanym do konkretnego zawodu. W Europie futra zyskały wyjątkową popularność w XIV i XV wieku, wtedy także pojawił się odrębny zawód - kuśnierstwo. Z futer wytwarzano ubrania, koce, obijano nimi meble. Używano w tym celu futer przeróżnych zwierząt, w tym królików, zajęcy, a nawet wiewiórek.

Kuśnierstwo ma w Polsce długą historię, szczególnie w regionach górskich. Na Podhalu największe skupisko zakładów kuśnierskich znajdowało się w okolicach Białki Tatrzańskiej oraz na Wyżynie Lubelskiej w Kurowie. Warsztaty pracowały tam sezonowo, w okresie jesienno-zimowym. Przez pozostałą część roku zajmowano się rolnictwem i hodowlą owiec. Do produkcji kożuchów służyły skóry baranie, szczególnie ceniono skóry młodych (półrocznych) baranków. Liczne, działające zakłady kuśnierskie można znaleźć np. w Nowym Targu.

Strażak

Strażak

Osoba pełniąca służbę w straży pożarnej. W części krajów, m.in. w Polsce, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Nowej Zelandii i innych, strażacy działają w ramach zawodowych jednostek (np. PSP, straże zakładowe) lub wolontariatu (np. OSP).

Strażacy są przeszkoleni i wyposażeni w specjalistyczny sprzęt do walki z ogniem, częściowego lub całkowitego eliminowania skutków wypadków drogowych, katastrof budowlanych, klęskach żywiołowych, niektórych skutków terroryzmu oraz niesienia pomocy poszkodowanym i zagrożonym.

Święto strażaka przypada 4 maja w dniu wspomnienia liturgicznego św.Floriana.